is toegevoegd aan je favorieten.

Dokter Heldring's groote conflict

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

goedmoedige en eenigszins voorzichtige spot, terwijl niemand er achter kwam of dat te danken was aan z'n onweerstaanbare beminnelijkheid of aan een zeker hooghartig zichzelf-genoeg-zijn, dat hij achter z'n bedeesdheid verborg. In ieder geval, allen mochten hem graag; want ofschoon hij altijd de eerste van de klas was, liet hij zich daar nooit op voorstaan; scheen het integendeel te beschouwen als iets wat niet de moeite waard was, er verder over na te denken en was op ieder uur van den dag bereid perikuleuze wiskundevraagstukken uit te leggen en thema's vol voetangels en klemmen te helpen vertalen.

De eenige met wien hij werkelijk vriendschap sloot in deze jaren was Gerard van Haeften. Ze hadden naast elkaar gestaan, toen ze wachtten op den uitslag van het toelatingsexamen, twee kleine jongens van twaalf en dertien jaar. En omdat Gerard zoo vol grappen en dwaze invallen zat had Bernard erg om hem moeten lachen op zijn stille, wat bedeesde manier en hij had hem het grootste stuk van zijn chocoladereep aangeboden. In ruil hiervoor had Gerard het sigaretje met hem gedeeld, een verfrommeld en half gebroken dingetje was het, dat hij zeker uit de zakken van een ouderen broer gegapt had. Bernard, die nog nooit tabak geproefd had, vond het afschuwelijk, maar hij zou zich voor eeuwig geblameerd gevoeld hebben als hij dat had laten blijken. Dus deden ze stiekum achter de ruggen der andere jongens beurt om beurt een trekje, tot ze hun vingers brandden aan het stompje. Dit incident had de fundamenten gelegd voor een hechte vriendschap, die door de jaren stand hield.

Gerard zou rechten gaan studeeren, de traditie van zijn familie wilde dit zoo en hemzelf was het onverschillig wat hij worden zou. Maar in hun laatste gymnasiumjaar veranderde hij van plan. Ze waren samen bij oom Heldring gelogeerd en oom, sprekende over Bernards toekomst raadde hem aan, als hij dan toch in ieder geval naar