is toegevoegd aan uw favorieten.

Dokter Heldring's groote conflict

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK VI

DE dagen, de altijd eendere dagen, rijden zich aan elkaar tot weken; de weken, van begin tot eind altijd en onveranderlijk hetzelfde, schakelden zich zonder overgang aan elkaar tot maanden. En de zondagen, die vroeger nog als kleine mijlpaaltjes van gezelligheid tusschen de eendere rij der dagen hadden gestaan, voegden zich hier naar de nooit aflatende drukte van het werk. Op de ondernemingen in den omtrek werd de arbeid niet door den kalender geregeld, maar naar de drukte van plant of tap of oogst. De resident gebruikte den zondag gewoonlijk voor een inspectietocht in den omtrek of voor achterstallig werk en daarom durfden z'n ambtenaren den dag ook niet anders besteden. Bij Bernard was van een rustdag ook al niet veel te merken; wel is waar hield hij dien morgen geen polykliniek, maar er bleven nog altijd de ziekenhuispatiënten en vaak een ernstige buitenpatiënt, het werk voor de apotheek, dat in den loop van de week niet klaar gekomen was en het deel van de administratie, dat Hetty niet voor hem kon doen. Het leven stond hier in het teeken van den arbeid; altijd was er het werk, het werk en weer het werk, dat den mannen al hun kracht en tijd onverbiddellijk opvorderde. De vrouwen verveelden zich erbij,probeerden met hun eeuwigeochtendvisitetjes de lange morgens te breken, die om zes uur met het ontbijt begonnen en zich tot de rijsttafel om twee uur uitstrekten.

Verveling! Het fatale woord had zijn intrede gedaan in het huis Heldring. Had Hetty, zooals de inlanders, een heiligen eerbied gehad voor de magie van het woord, dan zou ze zich zeker ervoor gewacht hebben het uit te spreken. Iedere inlander weet toch immers, dat na zonsondergang in het oerwoud de naam van den tijger niet genoemd mag worden, daar het noemen van zijn naam gelijk staat met hem op te roepen.