is toegevoegd aan je favorieten.

Dokter Heldring's groote conflict

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij, haar loslatend. „Er is een inlander me komen halen."

„Voor een dessaman?" vroeg ze verwonderd.

„Nee—ee ... dat is te zeggen, ik moet wel in de dessa zijn... 't is voor een vrouw." Hij keek weer verlegen. „Heb je nog van die wit garen handschoenen van me liggen?"

Ze liep hem na in z'n slaapkamer, waar hij z'n nagels kort knipte en uitvoerig z'n handen borstelde. Terwijl hij Ze stond af te drogen, kwam ze met de handschoenen aan en, daar hij ze in zijn ongeduld niet snel genoeg over zijn nog vochtige handen kon krijgen, hielp ze hem ze aan te schuiven.

„Wat heeft ze?" vroeg ze.

Hij antwoordde niet, keek van haar weg.

„Uw instrumententasch is in de auto, dokter," kwam een verpleegster hem in de deuropening vertellen. „De doos met de steriele handschoenen staat er bij en dan heb ik er nog een kom en een handdoek bijgedaan en een flesch met sublimaat."

„Goed, ga dan maar weer gauw aan uw werk. Ik red me wel."

„Een operatie?" vroeg Hetty verschrikt.

„Zooiets."

„En moet je dat alleen doen?"

„Er is geen enkele verpleegster beschikbaar; ze zijn er een heelen dag mee kwijt en bovendien mag ik die meisjes niet voor mijn privé genoegens uit hun werk halen."

Hij had z'n handschoenen aan en „da-ag, tot vanavond," Zei hij en liep naar de deur.

„Ik ga mee."

Hij draaide zich verrast om.

„Jij?"

„Als ik van je mag ..."

Er kwam een rimpel in zijn voorhoofd. „Het is veel te vermoeiend," zei hij onwillig, en zich omdraaiend liep hij het huis uit en op de auto toe.