is toegevoegd aan uw favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar telkens op; hij wil altijd met haar uit; bijna eiken nacht liggen zij pas om twee, drie uur in bed en overdag is er zooveel te doen in dat rompslompige huishouden van haar; zij komt nergens toe — zelfs naaien schiet er bij in.

„En daar was ik vroeger toch zoo dol op, hè moeder?"

„Ja," zegt Teresa, „dat deed je graag. Maar luieren nog liever."

„Foei, mag je kwaadspreken van je dochter!" Lucas zet zijn weerbarstig kleinkind neer en staat op. „Waar jullie in godsnaam 's avonds naar toe gaan, is me een raadsel," zegt hij, „ik ken 's avonds geen dooier plaats dan Florence."

„Och, hier en daar, bij vrienden."

„Nou, jullie liever dan ik. Ik ben blij dat ik Maandag weer wegga."

Dan, zich in 't Fransch tot de twee de Witts wendend, die in drukke flirt-conversatie opgaan met Thilly Dumont en een vriendinnetje uit Florence, vraagt hij lachend: „Vindt u 't hier nu zoo amusant, hier in deze paradijzige oorden?"

„Maar wij amuseeren ons kostelijk, meneer Lucas!"

„U is beleefd en eenvoudig van gemoed — het eerste behoef ik niet te zijn en het tweede ben ik al lang niet meer..."

Peggy luistert verstrooid naar het geluid van die stemmen. Het gaat aan haar voorbij; maar het schijnt haar te kalmeeren. Soms sluit zij even de oogen. Zij