is toegevoegd aan uw favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't ergste in een huwelijk is 't physieke element, dat mij altijd tegen heeft gestaan."

Zij was wat de wereld noemt een „lief, zacht vrouwtje". En zij leefde nog in een tijd dat vrouwen zich drapeeren met kuischheid, plichtsbetrachting, bescheidenheid en eerbied voor wet en conventie. Zij was alleen niet in staat geweest die rol te spelen tot over het graf.

Hij slaat zijn hand zeer aan de boekenkast waartegen hij leunt. Neen, dan nog duizendmaal liever de ongemanierde oprechtheid en de onomwonden brutaliteit van een modern meisje als Peggy...

Hij wordt in zijn overpeinzingen gestoord door het schrille geluid van de voordeurbel. Het dagmeisje is al weg; hij gaat dus zelf opendoen. Karei Vermeer staat vóór hem. „Ik kom eens even naar je kijken."

„Dat is in lang niet gebeurd..."

Zij zitten bij het vuur; een rooktafeltje tusschen hen in.

„Je mijdt ons huis toch niet, Karei?"

De ander ziet even op bij dat „ons".

„Ik geloof dat Peggy mij niet graag ziet komen," zegt hij.

„Is dat geen verbeelding?" Onrustig grijpt Alfred naar de lucifers.

„Neen. Kijk eens Fred, wij moeten de waarheid onder de oogen zien. Peggy wordt door mij aan iets herinnerd, dat haar onaangenaam is. Daarenboven