is toegevoegd aan je favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in haar werk. Hij wil er maar niet te veel op letten hoe bleek zij is en hoe tenger. Nadat zij een keer, toen hij haar vroeg of zij zich wel goed voelde, hem geantwoord heeft dat zij al dat gevraag naar haar gezondheid lastig en hinderlijk vond, houdt hij voortaan zulke bezorgdheid terug.

„Laten we alsjeblieft niet sentimenteel zijn," zegt Peggy meer dan eens.

...Het is een zonnige Aprildag met sterke wind en

bolle witte wolken.

„Wil je vanmiddag een beetje met me gaan wandelen?" vraagt Alfred aan het ontbijt, „het is Zaterdag, vanmiddag ben je toch vrij ?

Zij kijkt hem even verwonderd aan.

Waarom ineens zoon invitatie? denkt zij geërgerd.

„O, als je er geen lust in hebt," zegt hij met een slag zijn courant dichtslaande, „dan maar niet.

„Ik heb niet gezegd dat ik geen lust had... Maar je gaat immers altijd alleen uit. Wat heb je er aan om..."

„Ik dacht dat 't goed voor je was om eens buiten te wandelen, in de lucht te zijn.

„O, dacht je weer aan mijn gezondheid... Heel lief van je. Maar ik heb vanmiddag een afspraak.

— Als Alfred van tafel is opgestaan en Peggy alleen blijft, voelt zij spijt hem zoo snibbig geantwoord te hebben. Zij gaat aan het venster staan en ziet de opeenstapeling van glanzende voorjaarswolken in den vrijen, hoogen hemel. Een zwerm vogels trekt boven