is toegevoegd aan uw favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar 't komt wel weer terug," tracht zij te troosten, „Sonja is overwerkt. Nu wij meer hulp hebben, zal alles beter gaan."

Zij loopen zwijgend verder; een vertrouwd en rustig zwijgen. „Twee eenzamen," denkt Peggy, „die even samen gaan en even rusten van hun zwerftocht door het leven.

— Als zij weer dicht bij huis zijn, komt Sonja hen tegemoet. Zij ziet er vreemd uit, gejaagd en rood; maar met gedwongen kalmte zegt zij: „Gelukkig dat ik jullie alleen tref. Ik moet je wat zeggen. Ik verdraag 't niet langer, dat jullie altijd samen zijn en mij alleen laat zitten."

Dan keert zij zich om en loopt als een verdwaasde weg.

Constant haalt haar in met een paar groote sprongen.