is toegevoegd aan je favorieten.

Rood paleis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden, je hebt macht, je macht is je geld. Nee, je ontkomt niet aan het fin-de-siècle, maar het heeft je nog niet besmet. In den beginne het je me steenkoud, nu is het anders. Misschien komt het alleen doordat ik jou gezond zie tegenover mezelf ziek. Misschien ook doordat ik jou zie als besmetbaar i en mezelf als bacillendrager. Maar ik heb j geen lust om dat precies uit te puzzelen.

— Voorloopig bedankt voor de waarschu- j wing.

— Nee, herhaalde Henri, ik heb er geen lust in. Ik heb lust in veel slapen, veel wakker zijn i zonder te denken, en een beetje bespiegelen. Maar mijn bespiegelen is geen échte wijsheid. We zijn niet echt wijsgeerig. We denken niet diep, maar soms briljant. Zoo kwamen we tot de paradox. In het fin-de-siècle speelt de paradox de rol van de wijsbegeerte. De paradox is de leugen op zijn bevalligst gekleed.

Henri zei het stil en eentonig. Tijs wist niet of ook dat weer pose was. Hij keek. Hij zag li den zeldzamen blonden kop met het heldere oog. Hij wist dat hij dit eigenlijk een mooi en bizonder mensch moest vinden. Hij kon zich niet opschroeven, het lag niet in zijn lijn. Plotseling zocht hij de roode markiezen op den witten grond. Hij zag ze niet. Toch