is toegevoegd aan je favorieten.

Rood paleis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrouw Doom haar franschen stijl noemde, i J aan de overleden Contrepartie, hij stelde zich h hier een franschen Benjohan voor en een >1 franschen Fré.

Hij vroeg haar daarnaar, maar ze wou niet l zeggen wat het was. Heimelijk kwam toen d haar zelfingenomenheid weer boven.

— Denk es an, wat een leven hier. Corymbe t sluit nooit. Ik durf d'r gerust voor uit te komen dat ik dan toch anders ben voor de meisjes.

Hij wist het. Zij sloot onverbiddelijk om twee uur 's nachts. Om half twee begonnen de kamervrouwen hun rondgang. Hij herinnerde het zich, als hij eens lang in Rood Paleis was i gebleven, bij het weggaan het geklop op de bovenverdiepingen, het schel waarschuwen aan de deuren te hebben gehoord, de snibbige i stemmen: meneer, 't is tijd, meneer, t is tijd. De volgende dagen zag hij mevrouw Doom nu hier, dan daar in de stad. Ze aten wel eens i samen, ze dronken samen een kop koffie of i een glas absinth. Hij vond het groene gif niet i lekker, en liet het bij een enkel glas. Zij dronk het vaak, maar altijd met veel ijskoud water voorzichtig gegoten door het zeefje. Over haar zaken hier sprak ze niet, hij nam daaraan geen deel. Bij Corymbe kwam hij niet meer.