is toegevoegd aan uw favorieten.

De eeuwige zuil

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE STEM

II

Ik ben gegaan door vagevuren Van pijn en van een sombren strijd, Had folteringen te verduren En hel van hulpbehoevendheid.

Geduld, gebeden niets vermochten, Ik voelde mij van God versmaad En kroop door donkre hellekrochten, Verwijtend God Zijn wreed verraad.

Ik staarde in looze leegte, 't leven Vervloekend, smeekend om den dood; Niets kon mij meer verlichting geven, Niets dat mij nog vertroosting bood.

Totdat een verre Stem mij aanriep In bitterste ure van mijn nood, Uit chaos, ondergang mij opriep,

Mijn ziel verloste van den dood.