is toegevoegd aan uw favorieten.

Parade gaat door!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jonge jaren, die eerzucht waarvan de grondslag aan een koffiemaal gelegd was. Wie zal zeggen of zonder de vriendelijke oogen van mevrouw Groen zijn leven mogelijk niet heel anders zou geloopen zijn? Zouden 's Lands belangen er schade bij hebben geleden? Toen in 1871 Groen met zijn vrienden brak en Keuchenius, Otterloo en Kuyper voor de Tweede Kamer candideerde, werkte hij, Henri Willem, als pas gepromoveerd juristje op een van de Ministeries. Hij herinnerde zich de drift zijns vaders in die dagen om wat deze Groens verzaking van zijn geestelijken stand en verleden noemde. Maar hij — hij leefde toentertijd de gebeurtenissen vol jonge geestdrift mee. Zoon van ouden liberalen huize, schoon aangeraakt door de nobele vlam van het Réveil, werd hij lid van de Anti-revolutionnaire Partij, en belangrijke data in den wasdom dier partij hadden gecoïncideerd met de data in zijn persoonlijk en huiselijk leven. In het jaar waarin Groen den mantel van Elia als bij voorbaat om Dr. Kuypers schouders wierp en hem als den providentieel aangewezen leider der Partij begroette, werd Henri Willems oudste, zijn zoon Edward Johan, geboren, en Groen ontviel aan de zijnen slechts enkele maanden nadat in de Nobelstraat voor de derde maal de wieg in de kraamkamer was komen te staan. Toen, na den dood van zijn vrouw, Clementine De Brassart, bij de geboorte van Tine, hij in 1883 was hertrouwd, viel zijn huwelijksaankondiging in de bladen samen met de eerste besprekingen van Lohmans brochure: ,Wat wil de Anti-Revolutionaire Partij?' Zijn gezin en zijn politieke carrière, zij waren met de ontwikkeling van de Partij meegegroeid. In 1878 werd het Program openbaar gemaakt en