is toegevoegd aan uw favorieten.

Parade gaat door!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het knopje van het electrische licht — aan — uit. Op de mangel lag de vlag klaar. De Koningin jarig: teeken dat de vacantie bijna om is! Hij schrok van ijzer dat voor zijn voeten kletterde. Potdorie, een degen! Tegelijk grijnsde achter het kleine ronde venster het snuit van de maan. Daar hing een maliënkolder — oude maskeradespullen van Ed. Aha! heer Ridder, bergt gij hier het veege lijf! Hij deed met zijn degen een uitval. Gij held uit de vaderlandsche historie, verschuilt ge u hier in deze duisternis omdat er boven op de aarde voor u geen plaats meer is? Jij schoelje, die mij slechte cijfers bezorgt — wat let mij, of ik rijg je aan mijn kling!

Flauw! Goed dat les hem niet hoorde. Hij zette den degen in een hoek en ging op een kist zitten. Hij dacht aan gelezen boeken. Louwerse, Andriessen, Tachtigjarige oorlog. Moede lansknechten trokken door een hollen weg op de Veluwe. Jan van Schaffelaar sprong van den toren. Kenau Hasselaar stortte een pot kokende olie over de belegeraars van Haarlem. Regenten in stijve, witte kragen-als-molensteenen zaten op groen-saaien kussens, als op de schilderijen in het Rijksmuseum. Dat waren de vroedschappen die Oranje niet wilden.... ,Oranje heeft nog altijd het hart van ons volk'.... Waarom zegt zoo'n zinnetje hem niks?

Opeens voelde hij zich heel ellendig. Of hij op de een of andere wijze hoogverraad moest hebben gepleegd aan zijn land en zijn volk. Kwam het door dezen kelder en den maliënkolder dat hij aan de Gevangenpoort moest denken, aan de folterwerktuigen voor de verraders? Zouden die hetzelfde hebben gevoeld wat hij nu voelde: buiten de wereld gesloten te zijn, geen familie te hebben, geen vrien-