is toegevoegd aan uw favorieten.

Parade gaat door!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lancholische en nerveuze temperamenten; ze toonen (behoudens hun obligatoir aantal inktvlekken) kringetjes en strepen, pijltjes en driehoeken, titteltjes en driedubbel doorgehaalde woorden die op dikke, harig kronkelende rupsen zijn gaan lijken — en dan vraagteekens, vraagteekens, vraagteekens! Die zijn het shibboleth bij het eerste sorteeren van de post. Als Willem Caers zich 's morgens om acht uur voor zijn lessenaar zet, voelt hij zich als een inspecteur bij de internationale recherche die de geheimtaal van de boeven over de gansche aarde te ontcijferen krijgt. Hij begint met alle vraagteekens opzij te leggen, waarbij zijn oog speurt naar de schaarsche exempels van ruimteverkwisting. Daar heeft hij een voorkeur voor en zij houden hem meestal het eerste uur onledig. Ook cijfers worden hem lief; die heeft hij maar in den catalogus na te slaan, en de boeken vindt hij dan meestal gemakkelijk ,auf Lager'. Tusschen tien en half-elf — als de koffie komt — zit hij gewoonlijk al tot over de ooren in de misère. Dat men van uit Batavia een chineesche vlag bestelt is een kleinigheid. Hij weet den weg al hoe aan deze (en b.v. aan stofzuigers en laxeermiddelen) te komen. Maar een Pfarrer op de Lüneburgerheide die met christelijke heilbede om een boek verzoekt waarvan hij titel noch schrijver weet, schoon hij bekend blijkt met den titel van een der hoofdstukken, is moeilijker te helpen. Daar zal de collega aan zijn rechterhand bij te pas moeten komen, al overtreft diens vlegelachtigheid zijn niet geringe ervaring. Of de eerste bediende van het antikwariaat. Zelfs is het niet uitgesloten dat ook deze instantie geen licht zal zien en Herr Rasfeld zelf op zijn dagelijkschen ommegang in den arm moet worden genomen. Die