is toegevoegd aan uw favorieten.

Parade gaat door!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van een vormloos verdeukte kwartiermuts. Bij het opengaan van de deur hadden de mannen even opgezien en achteloos aan hun hoofddeksels getikt om zich dadelijk daarop weer tot hun gesprek te wenden. De waard gaf Willem Caers een amicaal knikje; met journalisten was hij in de oorlogsjaren bevriend geraakt. Lisette bleef onzeker staan. Ze trok een paar maal met haar hoofdje als een jong paard onder een hinderlijken opzetteugel, hief haar kan en liet die weer zinken. Het roode elastiek van haar lippen wrong, zag Willem, een brutale opmerking weg. Als goede klant had zij voor zich een andere entrée de chambre verwacht. Uit haar oogen stak vijandigheid voor die vreemden, die haar nu zelfs het gewone avondpraatje metMatthieu zouden ontstelen.

— 'k Zal meneer dadelijk helpen.

Willem antwoordde:

— Bon!

Hij bezat niet meer de ijdelheid van Lisette. Hij bestelde een glas bier en zag hoe het kind de gescheurde biljetten aan den gekalkten muur spelde. Toen ze den naam Prevez hoorde keerde zij zich om. Haar beweeglijke oortjes trilden. Berthe Prevez was bevallen van een soldatenkind; haar galant, al meer dan een jaar aan het front, wist nog van niets.

— Zoo zoo, en is hij nu vanavond thuis gekomen, dat zal dan een bombarie geven, zei tongklakkend de waard. Zijn kaken sperden voor een geeuw. De lamp begon te stoomen. De man met de kwartiermuts spoelde den laatsten slok Gruber naar binnen, zette het massieve glas met een stamp op het zink. Zijn kameraad heesch zijn koppel voor den buik; uit den lichtkring stommelden ze weg naar het duister bij