is toegevoegd aan uw favorieten.

Als de wereld donker is...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ho, ho”, zei de pudding. „Dat gaat zóó maar niet, zonder rum....”

Toen gooide de nachtwacht er een plens over heen uit de veldflesch, die ie altijd meenam als ie uit nachtwaken ging.

De slager leende een groot mes, en het oude vrouwtje klom met een laddertje tegen de puinhoop op om de pudding aan te steken.

Hij vlamde prachtig: blauw, en paars, en geel. Toen dat voorbij was, werd ie in stukjes gesneden, en iedereen begon te eten, iedereen, behalve de dichter, die met een verdrietig gezicht op een buurstoepetje zat en naar de maan keek.

„Kijk hier Üever naar”, zei het vrouwtje. Ze wees naar het plumpuddingbord, waarop nu alleen nog maar een klein blikken doosje lag.

„Dat had ik er in gebakken. Voor jou. Doe niet zoo suf.”

De dichter haalde z’n schouders op, krabbelde een beetje stijf van de kou overeind, greep het doosje en deed het open. Er in zat een papiertje, en op dat papiertje stond iets geschreven.

De man begon te lezen. En toen ge-