is toegevoegd aan je favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de, waarna tante Eugénie zich gelukkig excuseerde om te repeteeren met een deel van het Paaschkoor in de pastorie tot het diner.

Desmond en ik brachten haar tot de hall. De hall rook flauw naar het Paaschbrood uit de keuken. Op het tafeltje onder de gong stond een versierd ei van gele narcissen. Tante Eugénie wees. „Een feest van licht", zei ze verdwijnend.

We drentelden naar een bank. Boven ons wierp een glazen schotel met rood en groen en geel een onzeker schijnsel door het trappenhuis.

„Heb je die knecht gezien?" fluisterde ik, en ik lichtte Desmond in over de vroegere bende, en vertelde in bedekte termen, dat de keukenmeid een onecht kind had.... „En de koetsier is een ontslagen communist, en het kamermeisje heeft iets uitstaande gehad met een gestorven dief...."

„Ontzettend'', zei Desmonddroomerig.,, Gewoonweg verschrikkelijk.

Over de zilveren vork had ik hem al eerder gesproken, maar we kwamen er nu uit den aard der zaak op terug. „Ik begrijp niet hoe iemand zich zoo kan opwinden over een vork", zei Desmond, en ik zei, dat die vork later terug was gekomen uit een la, omdat de mevrouw zich verteld had, zoodat het kromme mensch in zeker opzicht gelijk had gehad met te zeggen dat ze hem nooit had gezien. Maar dat is natuurlijk nog geen excuus tot móórd.

Desmond's sigaret ging uit van de beroerdigheid. „Gruwelijk", zei ie gapend. „Zoon vrouw moest een dwangbuis dragen. Is jouw kamer vèr van de mijne?"