is toegevoegd aan uw favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sentimenteel worden als de nagemaakte Zigeunerkapel uit de Blue Gat Bar, maar nu is ie veel te veel een karakter om iets te laten doorschemeren. Hij weet dat sommige lorres leven tusschen boomen met lianen en orchideeën, en andere in een kooi op de mangelkamer. De een dit en de ander dat. Hij is een filosoof en leeft zich uit in zonnepitten.

Dan de kat. Geen gewone maar een blauwe angora met een staart, die altijd achter me aan loopt te spinnen, onverschillig of ik in mijn humeur ben of er uit. Als ik dat beest verder vergelijk met mademoiselle trekt hij ook in dat opzicht aan het langste eind, want die angora is tenslotte net zoo goed een uitheemsch beest, maar hij heeft tenminste getracht zich aan te passen en leeft nu van een bepaald merk sardientjes met steriele room. Hij heeft, in tegenstelling met vele anderen, tenminste de uiterlijke allures aangenomen, hoewel ie soms nog een vergevelijke aanval van atavisme krijgt zooals verleden week toen ie de kanarie van de chauffeur op at, waarna een wurm van de chauffeur (die kosteloos boven de garage woont) kwam klagen in een geruit schort vol tranen, waarop ik zei: „Maar lieve kind, dat kan niet anders. Wij eten koeien net als katten kanaries. Dat is het leven", wat 't stomme schaap, dat toch al tegen de tien loopt, niet eens snapte. Ze weigerde zelfs een nieuwe kanarie en verdween snikkend op twee ongeveegde modderbeenen.

Waarmee ik en passant maar zeggen wil hoe weinig sommige menschen kunnen verdragen van een medeschepsel.