is toegevoegd aan uw favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen snoof de tweede stem en begon te spreken, en tot mijn ergernis herkende ik Desmond.

„Ik ben heel blij, dat ik U weer ontmoet heb", zei ie. ,,Zoo geheel toevallig", en zij zei, dat 't anders in haar bedoeling had gelegen zich heelemaal weg te houden met 't oog op onze gevoelens, die ze kende, waar Desmond overheen stapte om met een boog terecht te komen op Weenen en op de bewuste Erich die en die, die daar woonde.

Ze kende hem natuurlijk, ze kende iedereen in Weenen, waar ze vroeger een leidende societyfiguur was geweest.

„Hij was een goeie vriend van mijn man", zei ze. „Hij stuurt me nog altijd alle portretten van z'n kleinkinderen. So ganz entzückend...,", toen scheen ze zich ineens weer haar dienstbaarheid bewust te worden en ze vroeg of Desmond misschien voor z'n jas naar het kamertje was gekomen, of voor een glas water. Maar Desmond had niets noodig; hij zei dat ie vervelend was van al de feesten, dat ie er genoeg van had, en dat ie even voor verademing in het jassenkamertje was gekomen, waar hij haar vond, tot zijn groote vreugdeO)

De oude Grafin schudde glimlachend haar hoofd, wat ik kon zien door de opening, en ze zei dat z'n vader net zoo was geweest, dat die wel van vroolijkheid hield maar niet van feesten, dat ze hem voor 't laatst ontmoet had in Rome, bij een officieele thee, waar ie op 't balcon in slaap was gevallen in de zon.

Zoo kwam van 't een 't ander. De oude vrouw liet zich meesleepen door haar gevoelens. Ze stond