is toegevoegd aan je favorieten.

De verborgen dissonant

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoek: twee.

Negen rondes!

Onveranderd.

Acht, zeven, zes rondes!

De racers zetten er alles op, geven zich nu heelemaal.

De Franschman, zich bedreigd wetend, trapt voor wat hij waard is. Op een dergelijken tegenstand had hij niet gerekend.

Dan weer loopt de Franschman iets uit, dan weer weet Hoek een paar wiellengten terrein te winnen, maar de groote Sérès blijft ongenaakbaar.

Vijf rondes!

Vier rondes!

De laatste rondes wervelen voorbij, door de renners afgelegd in een minimum secondentijd.

In onveranderden stand stormen zij de eindstreep over.

De Fransche kampioen als de glorieuze winnaar.

Hoek is een mooie tweede.

De anderen zijn ver achter.

Toch niet geheel voldaan en eenigszins bedrukt, schuifelt Leni in de menschenmassa mee, de wielerbaan uit.

Jean kan zij niet vasthouden, want hij wringt zich verder eenige rijen voor haar, maar zij kan hem zien.

Jean is in zijn nopjes; hij heeft goed gegokt: hij had gezet op Sérès.