is toegevoegd aan je favorieten.

Een afscheid van dit leven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dend en weenend en zich in doodsangst krimpend levend wezen; het bloed, dat kostbare, geheimzinnige, zwaarvloeiende vocht, waarin de geslachten van vele eeuwen zich verdringen naar het licht.

Het kan U schijnen, Edel Achtbare Heeren, dat ik U hier van dingen spreek, buiten eenige importantie voor de beoordeeling van dit delict. U zult, naar ik vrees, meenen, dat ik U noodeloos ophoud met in dit verband beteekenislooze bespiegelingen. Nog slechts een oogenblik. Ik zal kort kunnen zijn. Ik wilde iets betoogen, eenvoudig, zooals alle waarheid is, maar dat gezegd moet worden, omdat wij allen thans voor een raadsel staan. Een raadsel, Edel Achtbare Heeren, voor U, en voor mij, en ook voor den verdediger, die straks betoogen zal, dat zijn cliënt uit noodweer moet gehandeld hebben; een raadsel óók, Edel Achtbare Heeren voor dezenman, die als verdachte voor U staat, en die gezegd heeft: het is waar, het is waar, dat ik dit heb gedaan, het is waar, maar ik wist niet waarom; ik wist het niet, ik weet het niet: ik moest!