is toegevoegd aan uw favorieten.

Een afscheid van dit leven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI.

Hij liep nu langs de verlaten donkere burgwallen; de lantaarns weerspiegelden hun lichten in het matte water. De huizen stonden hoog en dreigend tegen de bewolkte lucht. Gedoken in den kraag van hun jas liepen eenzame gestalten, de petten diep over den kop, de handen in de zakken. Hier en daar stond een vrouw. Achter hel-verlichte ramen zaten diep-gedecolleteerde vrouwen in kleine armelijke kamers, een cigaret in den mond en zagen naar buiten.

Hij moest even glimlachen bij de gedachte dat zij allen weinig vermoedden, dat het hij was, die thans daar ging, hij, de strenge substituut-officier van justitie, de meest gevreesde, de meest gehate man van het arrondissement. En hij liep met zware breede stappen verder. Helder stond voor zijn geest, dat hij hier liep, dat hij was hier, in het hart van de groote stad, en dat hij een aardsch levend wezen van deze aarde was.