is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit huis en hof verdreven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn ooren suisden hem. Hij zag nauwelijks wat er al uit de tasch van Van Sijferen kwam. Hij zag ze niet, de groote vellen met lijnen en cijfers, de papieren met teekeningen, die Van Sijferen op de tafel uitspreidde.

Eerst toen de directeur een blad opnam en daarvan aflas: „In massa groot 24 h.a. 33 a., beleend met f 32.000, is het niet zoo Van Sijferen?" keerde Sloters terug tot de werkelijkheid.

„Ja, meneer Duitman, dat is het."

„Zoo, en vertel mij nu eens, hoe groot is Sloters' achterstalligheid?"

„f 1725" antwoordde Sloters.

„Klopt dat, Van Sijferen? Kijk eens na."

Van Sijferen zocht wat in de papieren en vond wat hij hebben moest.

„Ja, dat komt uit."

,Dus, dat loopt al naar de 34 mille", sprak de directeur.

„O, nee", zei Van Sijferen, „zoo erg is het niet. Sloters heeft ook jaren afgelost."

„O, pardon ,dat wist ik niet. Hoe groot was die jaarlijksche aflossing?"

,f 250" zei Sloters.

„Ziet u even na, Van Sijferen. Staat dat er?"

Van Sijferen had het en noemde meteen de som van de aflossing: f 3250.

„Dus krijgen we in hoofdsom f 32000 en daaraf f 3250

dat is f 28750" rekende de directeur; „daar komt weer bij

f 1725 dat wordt f 30475. Dat is een heel bedrag, meneer

Sloters.

„Dat zal ik niet ontkennen", zei Sloters.

„Sinds wanneer is u met de aflossing opgehouden?" vroeg de directeur weer.

,,'t Is nu de derde keer, dat ik er niet aan voldaan heb, doch dat is met goedvinden van de directie gegaan, dat weet Van Sijferen ook wel."

„Ja, ja", zei Van Sijferen, „ik was daarbij zelf tegenwoordig. De directie heeft in verscheiden gevallen, waar we de overwaarde voldoende achten, vrijstelling van aflossing verleend."

„Hm. Hm", mompelde Mr. Duitman, „die overwaarde, die is zoo betrekkelijk."

| „Wat is n i e t betrekkelijk?" vroeg Sloters.