is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit huis en hof verdreven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo gaarne hield. Hij vond dat Harm eigenlijk verraad aan zijn stand bedreef, doch hij wist ook, dat geld een voorname rol in het leven speelt en dat daarvoor alles moest buigen. Voorts wist hij ook, dat hij gerust naar huis kon gaan, want dat zijn vrouw nu alle bezorgdheid over haar oudste wel ter zijde kon zetten en dat was ook een groot voorrecht, gezien haar zwakke lichaamsgesteldheid.

HOOFDSTUK XVII.

Harm Sloters had zijn bedrijf gered, het beslag was opgeheven, doch de boerderij veranderde van eigenaar. Een baconfabrikant stak een gedeelte van zijn jaarlijksche winst, die eigenlijk in de zakken van de boeren behooide, in het geërfde bezit van Reinders. Meende Sloters aavankelijk dat de schande van het beslag leggen aan het oog van de wereld was ontgaan, hij moest tenslotte wel erkennen, dat hij zich daarin vergist had. „Men" had gezegd en „men" wist er alles van, wat er bij Ham voorgevallen was en al deed Sloters onverschillig en wilde hij het met een lachend woord ontkennen, niettemin geloofde die „men" het er des te gretiger om.

Reeds enkele avonden na dien bewusten morgen bij Van Hameren op het kantoor, kwam Koos het erf van zijn vader opgewandeld. Hij placht dat wel vaker te doen, doch Sloters begreep de komst van Koos, die hij angstvallig buiten Harm's noodtoestand gehouden had. Hij was bang dat Koos zijn mond eens voorbijpraten zou en dat zoodoende Beukers gewaar zou worden, hoe scheef het er bij hem al voorstond. Koos praatte dien avond lang, doch toen hij vertrok en Sloters hem naar buiten volgde, vroeg Koos zijn vader, of het waar was, wat er over Harm gesproken werd. Sloters deed net of hij van niets wist en hoorde nu uit den mond van zijn jongsten zoon, hetgeen vreemden hem ook al hadden laten voelen. Hij had Koos nog altijd in het vertrouwen en wist dezen naar huis te sturen met de gedachte, dat die geruchten allemaal onzin en laste waren. ,,Zie zoo", had Sloters gedacht, „die oude Beukers zal het voorloopig nog niet weten."

Het woord gaat verder dan de man en wat Sloters niet wist, was, dat het voor ieder in het dorp een publiek geheim was, dat Sloters ook niet heel vast meer in den zadel zat.