is toegevoegd aan uw favorieten.

Sigarenfabriek José Alvarez

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij zelf was van haar blijven houden en zij had duidelijke sympathie voor hem... eigenaardig genoeg waren zij sinds de jaren van haar huwelijk toch niet veel verder gekomen. Haar lichaam kon hem nog altijd dronken maken. Tilly was nog even jong en bloeiend: de verleidelijke vrouw, die hem plotseling overviel met haar lange omhelzingen en stil brandende kussen, die den nacht tot een feest van passie voor hem wist op te voeren en dan twee lange wintermaanden onzichtbaar bleef. En toch waren die jaren omgevlogen. Achteraf bezien scheen het niet langer dan eenige maanden...

Cor liep mank. Dat had zij van een vreeselijke beenziekte overgehouden. Ongeveer een jaar had zij er mee gelegen. Een stumperd was ze, die heele Cor... en zoo een mooie jonge meid! Toen ze uit bed opstond, was het zieke been korter dan het andere. Nu liep ze hinderlijk mank en ook zag ze nog bleeker en verlepter dan vroeger. Kans bij mannen had ze nog altijd volop, maar hoe anders had hij haar gekend! Tilly had er oprecht verdriet van. Mina zag er nog gezond uit: een echte uitdagende vrouw, vooral geschikt voor de iets minder chique heeren. Mina had gauw in de gaten gekregen, dat ze met haar prijzen een eind naar beneden moest en dat bij de werkende volksjongens meer te halen was dan bij de onberispelijk gekleede, hooggeboorde heeren handelslui, die in idem zooveel maanden geen cent hadden verdiend en dus... Zij wou juist zonder hulp geld vergaren, een levensdoel was dit voor haar geworden en met woede bijna deed ze alles om dit eens verwerkelijkt te zien.