is toegevoegd aan uw favorieten.

Sigarenfabriek José Alvarez

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Hij is nog zoo jong, antwoordt Arnold.

— En toch al tienmaal meer bedorven dan jij ooit zal worden, voegt zijn vriendin hem rustig toe.

— En dit trekt je juist aan, nietwaar? begrijpt Arnold.

Tilly knikt.

Zij denkt nu aan Antoine met heel, heel haar

menschelijkheid, ja met heel haar menschelijkheid, prakkizeert Arnold tevreden. Arnold voelt zich bijna voldaan. Er heeft zich iets geopenbaard: hij wist zelf niet dat zijn belangstelling, zijn genegenheid voor Tilly zoo diep zat. Nu verlangt hij er opeens heel sterk naar om altijd haar echte vriend, haar belangelooze raadsman te zijn. Had zij... toch een ziel ? Ja, ieder mensch heeft een ziel, iedere zondaar

— Je eet hem op, zucht zij hardop.

Arnold is opeens weer in de werkelijkheid terug.

— Hij is danseur en wordt natuurlijk door de vrouwen aangehaald. Ik maak hem ziek als 't moet, dood voor mijn part met mijn lichaam. Hij is aan mij ook verslaafd. Hij gaat met andere vrouwen enkel om me te pesten. Hij is sluw en heeft onmiddellijk mijn jaloerschheid gemerkt.

— Daar heb je toch nooit last van gehad, interrumpeert Arnold.

— Nooit, maar ik kon het niet voor me houden, ik ben in staat zoo een vrouw alleen maar uit sport te kelen, want zij kan er natuurlijk niets aan doen; ik heb macht over hem, hij draalt met zijn Europeesch tournooi, hij wil me meenemen