is toegevoegd aan uw favorieten.

Sigarenfabriek José Alvarez

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem soms, ik wou dat ie stierf, maar zoo weet ik hem niet kwijt te raken... Cor heeft er natuurlijk geen schade van...

Als een bliksemstraal zoo plotseling en fel schiet Tilly door haar brein uit welke hoek de wind waait. Wanneer Mina zoo overstuur is, moet er iets met haar spaarduitjes niet in orde zijn. Tilly kan zich wel voor haar hoofd slaan, dat zij daaraan niet gedacht heeft. Zou die vent ?... zoo stom zou een zuster van haar toch wel niet zijn; een vent poen geven hoorde bij de Kroosten niet thuis; daar zou Cor nooit toe in staat zijn; en zij zelf? Liever legde zij duizend kerels op stroo dan met één soof over de brug te komen.

— Wat bedoel je toch?... Cor komt er niet bij te kort... ik begrijp je niet.

— Karei, zoo heet ie.

Tilly knikte.

— Karei geef ik wel eens geld... ook een deel van mijn spaarbankboekje heb ik hem gegeven.

Tilly is sprakeloos. Haar zuster! Mina bemerkt dit klaarblijkelijk, want zij voegt er stotterend aan toe:

— Dat beest ramt er direct op los...

Van verbazing en ergernis veert Tilly op. Majestueus staat zij voor Mina. Nu met haar witte gelaatstint lijkt zij veel op Cor.

— Hij... hij... is een werkelooze smid... zwaargewicht bokser.

Tilly walgt. Een machtelooze woede grijpt haar beet als een reptiel zijn prooi. Haar wraakgevoel doorbreekt elke grens als een stormzee dijken. Zij ondergaat lijfelijk