is toegevoegd aan uw favorieten.

Wending

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

retten, een flesch Chianti onder zijn arm. — Allons enfants! dat is vandaag een buitenkansje! Comment? Voel je je jarig, Eva? André was nooit tactvol geweest in het verbergen van zijn gevoelens. —Wat?! Vieren jullie het niet? Ben je öp? Bon, ik heb voorraad... Eva liet hem zijn gang gaan, maar Maarten had gezien, hoe zij vuurrood werd, als schaamde zij zich — ja, zoó keek zij. Zfj had zich geschaamd — niét hij. En er waren tranen in haar oogen. Och, een kind was zij. Zij antwoordde André, vóórdat hij, Maarten, iets zeggen kon: „Wij hebben er niets aan gedaan, omdat we het liever aanstaanden Zaterdag wilden vieren, buiten, met z'n allen. Dan is het de tweede, en dan hebben we de toelage". Zij keek naar Maarten als een smeekelinge en hij sprak niet tegen.

— Ah, c'est 5a, c'est ga! Maar dan vieren we 't twee keer! Ik kan die worsten niet nóg eens de reis in mijn jaszak laten maken, dwars door Parijs. Ik zou alle honden achter mij aan krijgen!

Luidruchtig stalde André zijn zaakjes op den grond uit. Het was nog een feestelijke avond geworden.