is toegevoegd aan uw favorieten.

Wending

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nom du Ciel! Eva Maria — een kind! Dat is wel 't laatste, wat wij zouden kunnen gebruiken. Die kan je geen muilkorf voordoen, of in de dakgoot zetten.

— Nee, dat kan niet.

Iets in haar stem wekte zijn argwaan.

— Eva Maria...

— w

Zij zag op, een vreemde, gespannen verwachting in haar oogen. Hij wist plotseling niet meer, wat hij zeggen wou, zoo boeide hem de ongekende expressie.

— Ik — hm, jij zou... voor óns is een kind niets gedaan, dat begrijp je toch! We hebben zélf nauwelijks genoeg. Ik begin er nu fn te komen. En mochten we gaan reizen... Er staat nog zooveel op mijn programma! Onmógelijk, nee, absurd. — Hij wond zich op. — We leven nu bijna zeven jaar samen. En hebben we het ooit gemist?

Het was de eerste maal, dat zij niet dadelijk met hem instemde. Zij wachtte even, vóór zij antwoordde: „Ja, ik... ik heb het wél gemist... soms.

— Jij? Maar hoe is dat Gods ter wereld... Hij voelde onverklaarbaar zich tekort gedaan door