is toegevoegd aan uw favorieten.

Wending

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de eén of andere wijze buiten het atelier kon houden, werden nu dikwijls tot een cacophonie van klanken in zijn hersens, namen gestalten aan, tot de ruimte er gansch van vervuld was. Als daarop Don Juan zijn gekrijsch ertusschen wierp en Pepita's castagnetten aan het andere eind van den grooten zolder hun geklepper begonnen, dan kon het gebeuren, dat Maarten spatels, bijtels, hamer, passer, néérwierp en met een vloek de straat opging...

In zijn werk vond hij de onrust terug. Elk beeld uit dien tijd was grillig, vol beweging; het woord „rhythme" las hij tot vervelens toe in de critieken. Hij exposeerde niet veel — tot groote ontevredenheid van Pepita, die er een tekort aan consideratie tegenover haar in zag.

— Ben ik niet waard, door een goed publiek gezien te worden? was eén van haar steeds wederkeerende vragen. — Ze komen wèl naar mij kijken in 1'Européen, ze zitten er met binocle's het moois van me af te staren; denk je, dat ze er niet een paar francs voor over hebben, om me in al m'n naaktheid in den Salon te kunnen bewonderen?

— Stil, Pepita, praat geen onzin.

— 't Is geen onzin, dat weet je zelf heel goed.