is toegevoegd aan uw favorieten.

Nachtvorst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de kanapee in de huiskamer of op de gouden bank in den salon, met het kruidige, malsche lichaam van haar man tegen zich aangevlijd, terwijl hij haar kuste. Zelfs bij het ontbijt kwam hij soms achter haar staan en zoende haar in den nek, zoodat ze eens, bij zijn bruusken overval, de theepot had laten vallen. Daartusschen waren vage en steeds meer verdonkerende herinneringen, dat hij de krant las en zij tegen den achterkant van die krant zat aan te kijken onder het eten en poogde zijn aandacht te trekken. Waarvoor? Om wéér zoo'n stoeipartij uit te lokken, waarna ze, met de hand op haar loshangende haartoet, verhit en angstig, dat de dienstmaagd haar zien mocht, de trap op moest rennen om zich weer toonbaar te maken. O, die avond van hun groote ontvangst, toen ze vlak voor den tijd, dat ze hun gasten konden verwachten, met hun omhelzingen waren begonnen en zoo verdiept raakten in hun spel, dat ze de bel niet gehoord hadden, zoodat zij, heel dwaas, schandelijk dwaas eigenlijk, zich had moeten verstoppen in haar eigen huis en moest rekenen op het vernuft van Herman, die zijn vrienden meeloodste naar zijn eigen studeerkamer, kwasi om zijn nieuwe Alma Tadema te bewonderen, in werkelijkheid om haar de gelegenheid te geven vliegensvlug naar boven te snellen om haar bloemen nieuw op te steken en haar coiffure te ordenen. Maar de verfomfaaide zijden kussens op den grond naast de bank hadden haar verraden en dergelijke symptomen, door vrouwelijke kennissen naar waarde geschat, hadden er veel toe bijgedragen om hun huwelijk het epitheton voorbeeldig te schenken.

Hoe vreemd en onbegrijpelijk werd dit alles na zijn dood! Ze probeerde zich gesprekken te binnen te brengen door hen samen gevoerd, maar wanneer ze trachtte zijn stem