is toegevoegd aan je favorieten.

Nachtvorst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Londen had aangetroffen, een potator, die reeds meerdere malen met de justitie in aanraking was geweest. Haar vader, door een overspannen brief van haar gewaarschuwd en in allerijl naar Londen overgekomen, had met groote moeite nog net kunnen verhinderen, dat zij dezen Peter Arrow als echtgenoote naar Brazilië was gevolgd. Deze geschiedenis had zich twee jaar geleden afgespeeld. Niemand wist hoever zij in haar pathetische liefde, die op een geëxalteerd medelijden leek, voor dezen desperado was gegaan of liever, niemand wilde dit weten. Ze had gedroomd van zieleloutering onder haar leiding, van gemeenschappelijk berouw. Een voorproef van deze weelderige romantische tragedie had ze genoten, de keeren dat hij zich bedronken had en haar mishandeld om den volgenden dag tegen haar borst aan uit te huilen. Nadat niet alleen haar vader tusschenbeiden was gekomen, maar de justitie ook den minnaar ingerekend had voor een misdrijf, dat de delinquent haar niet had gebiecht (een ter juister tijd ingrijpen der politie, waaraan een bezoek van des heeren Diekirch's advocaat bij den officier van justitie wellicht niet vreemd was) keerde Marceline in het gewone leven terug met knipperende oogen, die aan het gewone daglicht eerst niet konden wennen. Ze was als iemand, die door een overmatig gebruik van kruiden niet meer toegankelijk is voor den natuurlijken smaak der spijzen. Na de vloeken, de stompen en de heerlijke snikken leek de wereld lauw, dood, oninteressant. De mannen die ze leerde kennen waren in haar oogen banaal, dom, verwaand. Wat wisten zij van de duisternis van het bestaan? Wat verbeeldden zij zich wel in hun beschermde levens! Zoo ook nu weer deze jongen van Stuyvesant, een lief moederszoontje met een behoorlijk maandgeld. Een troetelkind