is toegevoegd aan uw favorieten.

Nachtvorst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met Marceline, maar zijn wraak zou zoet zijn!... Zijn wraak? Wegens zijn teleurstelling?

Wraak? Waarom op Marceline? Omdat zij hem als een minderwaardige zag? Misschien... Ah, niets klopte, hier was de waarheid van den geest, ginds de waarheid van het lichaam, twee stroomingen golvend in tegengestelde richting, verraderlijke kolken vormend. En de mensch, vechtend om niet weggezogen te worden, zag zich onderhand den waren zin des levens ontglippen... Wie had het daar vanavond over idealen? Notabene Laura Sokolski in haar levenslied!... Doch hij, die den tij d vond zich daarmee af te geven, bewees meteen, dat hij niet voluit mensch was geweest, omdat hij het verraderlijke en gevaarlijke water vermeden had... Thans had hij geen tijd voor bespiegelingen. Slechts een algemeene grimmigheid bleef beklijven. Want nu ontmoette de rij mannen de rij vrouwen en reeds stonden Marceline en hij tegenover elkaar en hielden elkander bij de omhoog geheven handen en vormden zoo een poort, waaronder de anderen door moesten kruipen: mevrouw van Stuyvesant met mijnheer Diekirch, mijnheer van Leuven met Marceline's zuster uit Indië en voorts die lange rij mannen en vrouwen, die voor den eersten dans op elkaar aangewezen waren en misschien ook voor den dans des levens voor elkaar waren bestemd.

Marceline had Arthur zoo verdacht makkelijk overgehaald van een huwelijksreis af te zien, per slot kregen ze nog gelegenheid dit besluit te betreuren.

Toen de bruid haren bruidegom verzocht de onderhandelingen met het reisbureau ongedaan te maken, was ze de feesten, de ontvangsten, het handjes geven en glimlachen zoo beu, dat zij er niet aan denken kon weer een