is toegevoegd aan je favorieten.

De wilde schuit

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XII

r

- Wenn Sie saufen wollen, tun Sie das in Ihrer eigenen Zeit, aber jetzt sollen Sie aufdienen.

De tweede stuurman spreekt in zijn volle lengte: i m. 95 tot Arthur Pfeiffer, messroom-boy: 1 m. 55.

- VerdammterSchlitte, ich scheisse mich was druf. Kann mich niks verdumme. Verdammter Schlitte, Scheiss, Dreck.

Het is Arthurtje, die de alcohol in bloemrijke taal omzet. De heeren officieren in hun eetzaal wachten al eenigen tijd op hun avondmaaltijd, bestaande uit een opgewarmd prakkie en brood met thee.

Het avondeten komt steeds maar niet. De kok heeft hem al aangespoord, doch de messroom-bediende reageert ditmaal zeer eigenaardig. Alsof hij niet goed meer weet waar de eetzaal zich bevindt, zoo loopt hij er langs en houdt zijn witte kom onzeker in zijn korte armpjes. Ja, in zijn armpjes. Deze keer waggelt de boot niet. Arthur schommelt en de boot beweegt niet. In den doorgang, die nog altijd tusschen het voordek en het achterdek ligt en waar zich ook nog steeds de kombuis bevindt met de machinekamer er naast, wankelt Herr Bitte Tasse. Vlakbij de W.C. van het civiele personeel, waarnaast weer de badkamer, deze beide in de uitholling. Op het eind naast de hut van den messroom-bediende plus koksmaat de eetzaal. En toch ligt alles dicht, dicht bij elkaar. Alleen voor Arthur is er op dit oogenblik een onzekere afstand tusschen de kombuis en de eetzaal, die hij niet kan vinden. En als hij eindelijk de lange figuur van den sympathieken