is toegevoegd aan je favorieten.

Van aangezicht tot aangezicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met haar hand op het boek kloppend. „Kijk, dat is je lieve moeder, toen zij nog niet getrouwd was, zij kwam toen net van het pensionnaat. Hoe oud zal ze toen geweest zijn? Een jaar of twintig. Wat een mooi meisje was ze toen al; zij is later nog veel mooier geworden. Wat was jij altijd dol op je moeder Nico!"

Nico tuurde naar het vergeelde portretje, waarop zijn moeder met lange pijpekrullen tot over haar schouder arm in arm stond met een jonger meisje, dat dezelfde pijpekrullen en pofmouwen toonde. „Dat andere meisje was Lucie Fabius," zei Grootmoeder.

„Lucie Fabius? Was dat een vriendin van moeder?" vroeg Nico.

„Ja zeker. Lucie Fabius is later getrouwd met een advocaat, Bernard Gheel, een beste man, ik heb hem nog wel eens ontmoet. Maar het huwelijk was niet zoo gelukkig," vertelde Grootmoeder.

Nico legde zijn hand op de oude vingers, toen die het blad wilden omslaan; hij bekeek ademloos opnieuw het portret. Dat was Lucie's moeder! Dat was de vriendin geweest van zijn eigen moeder! „Hebt u nog meer portretten van Lucie Fabius?" vroeg Nico bedwongen. Grootmoeder schudde het hoofd; neen, dit was het eenige. Wel was er nog een portretje van haar als mevrouw Gheel. Een portret met haar dochtertje, maar of Grootmoeder dat nu nog had.... Wacht eens, misschien lag het in de la van het speeltafeltje.

Een stapel oude photographieën kwam tevoorschijn.