is toegevoegd aan uw favorieten.

Van aangezicht tot aangezicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschreeuw klonk nu gedempt achter ze als een groot geraas.

„Wat een levenskracht wordt verdaan aan het verkoopen van een el lint,'' zei Coert. „Het overdadige van al die vitaliteit wordt nooit op meer belangrijke zaken gericht."

„Wat is belangrijk? Vind je onkruid misschien belangrijk, dat in honderden zaadjes overvloedig wordt verspreid?"

„Waarschijnlijk is onkruid hoogst belangrijk. Evenals de zonde. Je kent mijn stokpaardje. En daar ik vanavond in de stemming ben van een natuurvorscher met vacantie, stel ik je voor, dit gebouw binnen te gaan en een onderzoek in te stellen naar „de zonde in de havenstad".

Coert trok Nico mee naar den overkant, waar heen en weer schietend rood en blauw licht den ingang van een tunnel omlijnde. De tunnel was kort, want onmiddellijk bij hun nadering openden zich twee deuren, die toegang gaven tot een hall. In guirlandes hingen rondom roode en groene lampjes, met vlaggetjes opgevroolijkt. Een piccolo in vuurroode livrei bracht hun jassen naar de vestiaire, terwijl Coert van een ernstig gegalonneerd heer achter een lessenaar entreekaarten kocht. De piccolo schoot als een vuurstraal op een deur toe, die hij met groot vertoon van eerbied voor de heeren opende. Terstond klonk het dof-stampend rhythme van een jazz-band uit de zaal.

Dunne roode pilaren met latwerk ertusschen, waarvan guirlandes papieren rozen als gordijnen neer-