is toegevoegd aan je favorieten.

Van aangezicht tot aangezicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft willen ontvangen. Het is toch te dwaas, om nu nog boos op Nico te zijn, omdat hij verleden jaar met mij gewandeld heeft, toen hij nog niet was gescheiden!

Och tantetjes, als ik weer bij u ben, moeten we daar nog maar eens over praten. Oom zal toch wel eens van meening veranderen! Als wij getrouwd zijn — (ik kan dat woord niet neerschrijven zonder hartkloppingen te krijgen!) — kan hij toch niet langer boos blijven. Ik zou er zooveel verdriet van hebben. Ik hoop nog steeds, dat Oom wel bij mijn huwelijk aanwezig zal zijn.

Mevrouw van Marle is bijna beter. Ze wandelt elken dag een kwartier, soms met haar dochter, maar meestal met mij. Ik zal natuurlijk blij zijn, bij u terug te komen, maar het spijt mij ook, hier weg te gaan. Mevrouw zal mij erg missen en Hanna ook. Ze zijn allebei erg aardig voor me geweest. Mevrouw heeft gevraagd, wat ik als huwelijksgeschenk van haar wil hebben! Wat zou ik vragen? Overmorgen gaan Nico en ik weer naar een huis zoeken. Ik hoop dat wij iets vinden dicht bij zijn grootouders. Ze zijn allebei zoo lief voor mij, alsof ik hun eigen kleinkind was.

En dan, over tien dagen.... dan ben ik weer bij u terug!

Dag lieve tantetjes, duizend kussen van

Uw gelukkige Lucie.