is toegevoegd aan uw favorieten.

Van aangezicht tot aangezicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verdragen. Ik heb mij hersteld, Anneke is bij mij komen wonen en mijn leven is heel anders geworden. Maar tot voor kort was het voor mij nog steeds een onverdraaglijke gedachte, dat Nico en jij kinderen zouden hebben. Misschien is dat ook voor Nico moeilijk geweest. Je zult in zijn brief daar iets over vinden. Ik was zoo blij, dat Nico mij eindelijk heeft kunnen schrijven; nadat ik zijn brief had gelezen, is het anders voor me geworden. Ik moest naar je toe, Lucie, ik moest met je praten . Lucie keek haar aan. Zij zag Marianne's oogen vol tranen staan en bijna ongeloovig bleef zij naar dat gezicht turen, waarvan Nico zooveel had gehouden. Haar angst en verweer begonnen weg te glijden. Weldadig stroomde rust door haar opgejaagde gedachten; Marianne sprak kalm, en overtuigend. „Ik ben zoo blij voor je, Lucie", zei Marianne.

Lucie bleef haar aankijken. „Blij?" vroeg ze verwonderd.

„Ja. Ik geloof, dat alles anders wordt, als wij maar aan onze eigen kracht gelooven. Jij hebt je zoo i sterk, zoo dapper gehouden in je moeilijkheden. Ik i begrijp nu ook, waarom Nico van je is gaan houden. Toe Lucie, kom dichter bij me, laten wij elkaar verstaan. Het zou zoo heerlijk zijn als wij vrienden \ werden".

I Marianne was opgestaan; zij boog zich over Lucie heen en legde haar hand op den tengeren schouder. Lucie hief haar hoofd op en voor zij zich kon beheerschen, was zij in tranen uitgebarsten. Het was of er een deur openging, waardoor licht en zonne-