is toegevoegd aan uw favorieten.

Van aangezicht tot aangezicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet ik zeggen. Wij hebben God gedankt, dat Hij haar de kracht heeft gegeven, weer in haar eigen huis terug te keeren en zoo moedig en opgewekt te blijven."

Tante Margot luisterde verstrooid; zij hoorde in de slaapkamer het steunen weer beginnen, dat af en toe in een schreeuw overging. Met groote angstige oogen keek het oude dametje naar de deur van de slaapkamer.

„Wat heeft ze een pijn! Is er niets aan te doen? Ik durf er haast niet naar toe. Als die pleegzuster haar maar begrijpt. Ze wil altijd twee kussens onder haar hoofd hebben, dat weet die zuster natuurlijk niet, ik geloof dat ik eens even ga kijken."

„Blijf toch kalm Margot. Ik kan wel zien, dat je nooit getrouwd bent geweest; het is immers heel gewoon. Alle moeders hebben zoo gejammerd en geklaagd, en toch worden er altijd weer kinderen geboren. Als ik nog denk aan mijn eerste bevalling.... dat was nog iets anders! Daar zou ik je heel wat van kunnen vertellen! Pijn moet je nu eenmaal hebben. Die tegenwoordige moderne moeders laten zich onder narcose brengen voor de bevalling. Een groote schande! God heeft in Zijn wijsheid het zoo beschikt, dat een moeder voor haar kind moet lijden. Er ligt een diepe les in; het is het eerste groote offer dat het nieuwe leven eischt en dat offer moet gebracht worden."

Tante Margot luisterde met ontzag naar de oude vrouw, die kaarsrecht op haar stoel zat en met groote kracht sprak.