is toegevoegd aan uw favorieten.

Twaalf vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of z'n eigen hart kwinkeleerde als een vink in het vroeg jaar.

En nu in drie jaren niets meer ! Niet eens de eigen duiven. Alleen putter, sijs en boekvink in de kooitjes, maar die werden, als hij zelf, met den dag ouder en suffer.

Allerlei had hij verzonnen om heel den zwerm terug te lokken, zooals Evers — dat diende erkend — allerlei verzon om ze weg te houden. Appels had hij voor de merels onder de boomen laten liggen, nestkastjes getimmerd tegen de stammen, en, als de grond hard bevroren was, een bakje met drinkwater buitengezet en spek aan touwtjes tusschen de takken gehangen. En almaar weer kruimels gestrooid, zeker niet voor de kippen, die ze gulzig oppikten. Terwijl in Evers' tuin en boomgaard de vogelverschrikkers van het eene voorjaar tot het andere tot lompen verfladderden. Takken met glasscherven aan touwtjes rinkelden op Evers' zaaiakkers. Evers zelf schoot met hagel tusschen musschen en kraaien, zette lijmroeden en klepkooien uit. En toch vlogen de vogels naar Evers, vraten zich kogelrond op zijn erf en lieten Drikus met z'n armoe alleen.

Maar nu zou dat anders worden, al was 't dan maar voor één enkelen dag! Kerstmis ging hij