is toegevoegd aan je favorieten.

Twaalf vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet dronken. Maar voor dood. Ze zeggen: een beroerte. Ze zijn den pastoor en den dokter halen..."

„Ties ! God in den hemel. Nog geen tien minuten geleden plantte hij daar die kerkesleutels."

„Zoon ouwe zatlap als hij, juffer. Dat gaat altijd zoo opeens."

Barbara Konings kijkt Truuke star en wezenloos aan. , Ja", zucht ze eindelijk, ,,dat gaat zoo. Beverig schudt haar hoofd alsof ze opeens een oude vrouw werd. „Bij ons hek, zeg je ? Hier op den drempel van den tuin? Ja, Truuke, ja... Op Aschwoensdag zooiets. Als dat niet Gods bestier is, wat dan ? Leg dadelijk lakens op het bed in de voorkamer. We zullen zien te doen, wat er nog te doen is — bij Gods wil !"

Barbara heeft haar stok uit den hoek bij de deur genomen. Strak rechtdoor gaat ze, stijf rechtop, langs de versch geplante primula s naar den oploop bij het hek.

„Draag hem binnen," zegt ze tegen de buurjongens, die verbluft door die menschlievende tegemoetkoming haar zonder begrip aanzien.

„Kom dan," dringt ze aan.

„En als hij dood is ?"

„Kom" is alle antwoord.

Ze gaat voorop, strak en stijf, en wijst de blinkende