is toegevoegd aan uw favorieten.

Twaalf vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't Was nu alles afgeloopen. Ouwe Giel met Nella en Leo bleven achter.

Vader zat in z'n hoek bij den haard, weer verzonken in z'n gedachten.

„Hij zal 't niet lang overleven," zei Nella gedempt, toen ze langs Leo ging.

Leo keek nadenkend naar z'n vader.

„Men ziet het meer," fluisterde hij half onwillig. En toen luid : „Maar er dient gesproken te worden. Vader kan hier alleen niet blijven."

„Dat zeg je goed. Maar wat zullen we met hem beginnen ?" Vluchtig en slim keek Nella haar broer in de oogen. — De vraag bleef onbeantwoord.

En later op den dag zei Leo weer opnieuw :

„Er dient raad geschaft."

„Neem jij hem mee," zei Nella kortaf en bitter.

„Men moet een ouden boom niet verplanten," opperde Leo, die aan zijn vrouw dacht en zijn huis. „Hij zou zich bij ons niet wennen."

„Zeg, dat je te voornaam zijt om een ouden boer in huis te nemen."

„En jij te kwaadaardig om je eigen vader te verzorgen," snauwde Leo driftig.

Leo mat haar van het hoofd tot de voeten, hooghartig, met een blik, die Nella buiten zich zelve