is toegevoegd aan je favorieten.

Twaalf vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HAAR BOETEDOENING

i

Moeder Verschuren werd er zenuwachtig van.

Daarvoor was ze niet gekomen, om zoo dood-kalm, met de voeten op de warme stoof, te zitten babbelen over het weer en de menschen ! Waarom ook liever niet ineens met de deur in huis gevallen, en 't gezegd, zoo maar, zonder omwegen, dat het uit moest zijn tusschen Huib en haar Dient je ? — Ze zat nu al zoo lang te wachten op het gunstig oogenblik om er over te beginnen, als 't zoo juist van pas zou komen, alsof het terloops en toevallig was.

Maar de vrouw van den „Nederdonk", die anders altijd den mond vol had van haar jongen, zweeg er nu halsstarrig over... Zou ze iets vermoeden ?

In het matte licht van den wintermiddag zaten ze daar.

De zonnelooze dag schemerde door de groen-verweerde ruitjes. Buiten zwiepten de naakte boomen in den wind, die huilde langs de eenzame hoeve, 't Was behaaglijk warm in het vertrek ; 't rook er naar de gloeikooltjes in de stooftesten.

Moeder Verschuren zat er in haar wijden mantel,