is toegevoegd aan uw favorieten.

Twaalf vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in een natuurlijke aanvoeling, dat het zoo hoort: „Nu zal je van Jezus zijn," fluistert ze begrijpend, en streelt de krullen van het voorhoofd weg. Van Neeltjes vingertoppen vloeien de heldere waterdruppels tegelijk over Hannekes hoofd en over Emma's hand. „Ik doop u in den naam van den Vader en den Zoon en den Heiligen Geest," spreekt Neeltje, plechtig als een priester.

Weer terug op haar stoel, begint Neeltje meteen bij wat haar 't eerst invalt van het liedje, dat hier haar eenig gebed kan zijn : „Daar schittert een licht in het duister..." tegelijk heft Hanneke zich half op, ziet haar aan met oogen waarin de laatste macht en kracht van haar leven samenstraalt, en zingt mee, helder en blij : „Een licht als het zonlicht zoo klaar"...

„Hanneke !" gilt haar moeder, al met de armen om haar heen.

Een oogenblik van doodstilte. Dan Emma in een razernij van angst: „Hanneke toch — m'n kind, m'n alles — alles van moeder."

„Neen, Emma — leg haar neer — wees stil," treedt Leo toe.

„Zie je dan niet — ze sterft •— ze is dood •— zoomaar opeens. Al zingend."