is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op het hoofd torende een geweldige doek, tot een kunstigen wrong gedraaid. Nauw omspande een kort, wit jasje een machtigen tors; het broekje liet vanaf de knieën sterke, harige beenen vrij. Om de heupen was een eenvoudige, zijden sarong gewonden, waaruit het gevest van een kris stak.

Zelfbewust stapte hij naar voren, plantte zich voor Jim en Maleen, en boog met een bruuske beweging, die zijn hoofddoek deed verschuiven....

Aroe La Boeadja, districtshoofd van Kahoe, maakte zijn opwachting. ...

Achter zijn breeden rug kwam nu een tenger vrouwtje in lila fluweelen kabaja te voorschijn, boog glimlachend en legde haar smalle hand in die van gastheer en gastvrouw. Met een steelschen blik van haar schitterende oogen monsterde zij de njonja pétero, ging toen onbevangen zitten.

Nog ettelijke gasten dwaalden naar binnen, hurkten hier en daar neer op de bamboematten, terwijl een paar oude vrouwtjes achter I Intang x) Pata Wero, des Aroes favorite plaats namen.

Tegen de balustrade verdrongen zich de overigen van „het gevolg" met nieuwsgierigen uit de omgeving, vrijmoedig uiting gevend aan hun belangstelling.

Maleen trachtte te doen, of zij al die starende hoofden niet zag en deed haar best zich aangenaam met haar gasten te onderhouden. Door de laatstaangekomenen werd haar dit niet moeilijk gemaakt. Waren de anderen bescheiden of zwegen ze, deze twee lieten zich niet onbetuigd.

I Intang putte zich uit in vleiende bewoordingen, die Maleen een gevoel van onzekerheid gaven. Dit vrijpostige persoontje met haar groote schitteroogen, maar groven, sensueelen mond beviel haar niet erg. Ze deed indringerig toeschietelijk.

Nu wenkte ze een volgeling, fluisterde even, waarop Jim haar schertsend toeriep: „Adja mabisi-bisi, Intang! 2) Pruilend lonkte zij den toean pétero toe, legde toen een fraaie, geweven sarong op Maleens schoot.

„Knik alleen maar even", fluisterde Jim.

„Adja mabisi-bisi, toean!" kaatste Intang terug.

1) Diamant.

2) „Niet fluisteren, Intang!"