is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mopperend de verspreide voorwerpen op. Gerda volgde op een drafje.

Dit heerlijke, extra uurtje moest ten volle genoten worden. Nu geen paedagogische lessen over orde en netheid, vond Maleen. Met volle aandacht luisterde ze naar de verhalen over school, over een lieve juffrouw, een strengen meneer, de Bethaniëkinderen, die altijd plaagden, en over wat zij en Gerda dan wel terug zeiden.

„Ja, hè Gerda? Echt valsch van die kindere. Ze zegge, dat ik witte hare heb."

„Kepala kedjoe",x) vulde Gerda aan. „Is niet erg hoor, Emy; ga je nou mee in de pallaboom?"

Ze trok haar vriendinnetje mee naar een der twee, zware muscaatboomen, die als ernstige schildwachten op het grasveld stonden voor het huis. Daar beraadslaagden ze samen een poosje, Gerda trok ook jurk en onderjurk uit, draafde toen het huis binnen en kwam met haar armen vol weer terug. Van uit de bijgebouwen klonk een machteloos protest van kokki: „Begimana, itoe anak! Semoea di ambil sadja! Nanti tida ada makanan! Köh!" 2)

Onder den grootsten boom maakten de kinderen zich klaar voor de klimpartij. Om hun middel bonden ze met een slendang van kokki hun eetwaren vast: pisangs, een stuk klapper en een paar sneden brood. Een poes en Kodijdie konden er ook nog wel bij, vond Emy. Als aapjes klommen zij naar boven en verdwenen in het donkere gebladerte.

Een benauwd gemiauw volgde: de kater Mietje had zich losgeworsteld en rende met scheeve sprongen, het knopstaartje steil omhoog, weg over het grasveld, maar kwam met een vaartje terecht tusschen Tippie en haar zes hondekinderen, die het katertje met schelle blafjes woedend aanvielen. Boven op de marmotten villa bracht Mietje zich in veiligheid en streek met een paar vluchtige likjes zijn pelsje glad.

„Ga je mee naar de beeste?" klonk het uit het bladerdak.

Eerst kwamen een paar blanke, toen een paar bruine beentjes

1) „Kaaskop".

2) „Heb je ooit, zoo'n kind! Dat haalt maar van alles weg! Straks is er geen

pfpn mpprl"