is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moeder en kind zaten in het vroolijke eetkamertje tegenover elkaar aan tafel. Emy tilde nieuwsgierig het deksel van een der schalen op. „Wat zit er in, Mamma? o, alwéér hutspot?" Toen keek ze nieuwsgierig in de andere schaal. „Ook hutspot", zei ze teleurgesteld.

Daar kwam kokki aan met den kater Mietje, haar speciale Heveling, in de slendang en nog een derde schaal.

„Itoe djoega rispot?"1) informeerde Maleen op de schaal wijzend.

„Tida", zei kokki trots: „ini lekkere kos, tida bronkos." 2) Ze wiegde, neuriënd, Mietje heen en weer: „lekkere kó-ós, tida bronkos, lekkere kowé talam, masok di dalam — peroet!" 3) Ze prikte Mietje in zijn zachte buikje. Mietje keek scheel van verrukking en stak een pootje uit naar het stukje vleesch, dat Maleen hem voorhield.

„Kokki, waar is dat halve blik melk, dat vanmorgen in de kast stond?"

Kokki keek haar meesteres miskend aan bij deze onverwachte vraag. Ze had zóó haar best gedaan voor het eten en het toetje had niets gekost. De klapperboom naast den put leverde meer op dan de njonja wel wist. Ze had dien morgen twee gulden aan rijpe noten gebeurd, daar kon ze wel wat van missen. Waarom vertrouwde de njonja haar niet?

Maleen bleef haar streng aankijken.

„Misschien heeft kokki de melk genomen", fluisterde ze en sloop met Mietje de deur uit.

In de keuken rammelde ze luidruchtig met de blikken borden voor de dieren. Daar kwam ze naar buiten, omstuwd door de vijf miauwende poesen. Uit den tuin kwam Tippie aanhollen, gevolgd door haar kibbelend en buitelend kroost. Ze stoof onder luid janken op haar bak af en begon haastig te schrokken. Even deinsden de poesen verschrikt terug, om het dan maar met den anderen bak voor lief te nemen.

Kokki zat gehurkt toe te kijken. Ze omwond haar rechterhand

1) „Is dat ook hutspot?"

2) „Nee, dit is lekkere kost, geen onkost(en)."

3) „Lekkere kowé talam (pudding van rijstemeel en Jav. suiker), die gaat naar binnen, in het buikje!"