is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die als een electrische centrale vonken uitschiet en die vonken na onafzienbaren tijd weer in zich opneemt.... Ik kan u niet gelukkig prijzen met zóó'n levensbeschouwing."

Koeltjes nam hij afscheid.

Maleen moest de volgende dagen telkens aan dit onderhoud terugdenken.... Neen, ze kon ook zichzelf niet gelukkig prijzen. Dat werd haar langzamerhand wel duidelijk. Stel je bovendien voor, dat het allemaal eens niet waar was. Wat voor zekerheid had ze eigenlijk?

En nu dacht die dominee, dat ze haar heil zocht in de theosofie. . . Wat had hij er zich minachtend over uitgelaten. . . Maar

wat stelde hij er dan tegenover? Hij was een beetje boos

weggegaan.... Nu kon ze bezwaarlijk op dit onderhoud terugkomen. Wat moest ze hem trouwens vragen?....

Wist ze dat inderdaad niet? Wat wist ze eigenlijk van het Christelijk geloof?.... Wie en wat was Jezus Christus? Een historische figuur?.... Was het wel volkomen zeker, dat hij werkelijk geleefd had?.... Stond hij boven andere profeten als Boeddha en Mohammed? Boven Mohammed wel.... Maar ook boven Boeddha?....

Ze voelde ergernis in zich opkomen, dat ze van dit alles zoo weinig wist. Zelfs van zoo'n woord als Bethanië kende ze oorsprong noch beteekenis.

Die dominee kon toch moeilijk verwachten, dat je voor zijn geloof wat zou voelen, als je er niets van afwist, bedacht ze wrevelig. Maar behóórde ze er dan niet meer van te weten? Hoe kon je anders in je leven tot een keuze komen? Je moest toch kunnen vergelijken. Emy moest ook kunnen vergelijken later.

.... En ze bestelde een kinderbijbel.

* *

*

Emy was erg nieuwsgierig naar den inhoud van het dikke boek, waarin Mamma zich zoo vaak verdiepte. Ze bladerde er in, bekeek de plaatjes en rustte niet, voordat Mamma beloofde er van te zullen vertellen.