is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik? Hoe kom je er bij? Ik betaal niets extra," zei Stance verontwaardigd.

„Dat doe je, zonder dat je 't weet, kind. Bij eiken pasar-inkoop telt kokki een paar centen op en daarvan tracteert ze zich en de anderen, maar zichzelf natuurlijk 't meest. En die djongos van je doet zich ook te goed. Ik wed, dat hij het eerste aftreksel van de koffie opsnoept, want voor pas gezette koffie is dit kopje veel te slap", zei Maleen keurend.

„Bah! Wat afschuwelijk!" barstte Stance uit. „Wat een ellendelingen! En ik dacht nog al, dat die kokki zoo'n stumperd was. Ja, die koffie leek me ook wat slap. Wacht es even, ik laat alles hier brengen en dan zet ik de koffie zelf."

De djongos zag zich betrapt en berekende alvast andere winstkansen. Heel gauw echter was de njonja hem te slim af en hij gaf den ongelijken strijd op, zich tevreden stellend met wat er vaak van den overvloedigen disch overschoot en volgens hem bedorven was.

Stance kende nu haar Pappenheimers en deze wisten, dat de nieuwe njonja slechts in beperkte mate te bedriegen was. Daarin berustten zij.

Stance raakte thuis in Indië.

* *

*

Gekleed voor een officieel bezoek aan het departement, verliet Maleen de logeerkamer.

„Zoo, ben je klaar?" vroeg Stance, haar monsterend. „Wat staat dat shantungjaponnetje je beeldig! Snoezig gewoon met dien opstaanden boord van achteren. Breng ze daar op het departement maar niet het hoofd op hol, hoor! En als er nu te veel aan die studie voor de hoofdacte vastzit, beslis dan nog niets. Overleg het eerst met ons. Zal je?"

Met bezorgden blik keek ze haar zuster na, toen die het erf afreed.

De studie voor hoofdacte zou waarschijnlijk niet meevallen, dacht Maleen onder het wegrijden. Maar de financieele vooruitzichten zouden aanmerkelijk beter worden. Daar mocht je toch wel wat moeite voor over hebben.