is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uw verjaardag, ik geef het maar. De lange tranen komen uit de oogen van uw vriend Sjanoesi."

Ontroerende toepassing van een stijllesje, waarin de uitdrukking „tranen met tuiten" voorkwam.

„Lange tranen" kropten in haar eigen keel....

XXIX.

NU was hij dus officieel verloofd met een meisje „van de wereld". Wat zouden ze er bij hem thuis wel van zeggen? Zouden zij iets kunnen navoelen van wat zij had doorleefd, voor zoover hij meende daarover te mogen schrijven? En het begrijpen, zoo dat zij zich met zijn voornemen zouden kunnen vereenigen? Een meisje „van de wereld"....

Maar was zij dat in de gangbare beteekenis van het woord? Hij kon immers schrijven, dat zij met ernst God zocht, ja, zelfs vele jaren reeds — zij 't onbewust — gezocht had! Dat een „geloof" voor haar dus niet iets bijkomstigs was, iets, wat zij er op den koop toe wel bij zou nemen....

Ze zouden — hij was er zeker van — zich verheugen, dat hij nu ook een levensgezellin had gevonden en haar met open armen ontvangen, in de hoop en het vertrouwen, dat bij haar een „groeien en toenemen" zou leiden tot de gewenschte eenheid in belijdenis....

Dit zou echter nog moeten blijken. Zoo had zij nog steeds niet naar zijn kerkelijke richting gevraagd; waarom hij het maar uit zichzelf had meegedeeld. Aan haar vragend kijken had hij gezien, dat die naam haar niets zei, zoodat hij er een nadere verklaring van had gegeven.

„O, maar dan behoor je dus tot de „fijnen" ", had zij uitgeroepen. „En ik heb altijd gedacht, dat die zoo stijf waren en eigengerechtigd en.... schijnheilig. Tenminste — zoo hoorde ik er in onze kringen wel over spreken."

Met onderzoekende blikken had zij hem, als 't ware gemonsterd, of ze niet iets van die kenmerken bij hem kon bespeuren. ..Dan word ik dus ook een ..fiine" ". lachte ze.