is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steld: „Poortje van Holland is nog dicht, Moede!", waarop even een gesmoord lachje uit Emy's couchette volgde.

Toen het poortje van Holland zich langzaam maar zeker ging openen en de boot koers zette naar het midden van het schijnbaar smalle kanaal, liet Josje zich van de couchette op den vloer zakken en eischte te worden aangekleed.

„Kom dan toch!" kwam Just alweer manen en nam de kinderen mee. Maleen verzamelde de laatste bagage en ging — nog even een blik werpend in het ontredderd verblijf — de winderige trap op naar boven.

Daar stond Just, zich de oogen uitkijkend naar zijn geliefd vaderland, dat echter nog niet veel anders te zien gaf dan enkele boerenhuisjes en een langs den dijk dwalende geit. Maar 't was Holland; zij 't ook Holland, druilig van regen en grauwe luchten.

Emy stond in haar dunne manteltje te huiveren, met iets van verwachting toch in de critisch kijkende oogen. Josje praatte met een stem, of zij al alles van Holland afwist, duwde handen terug, die het te wijde zuidwestertje wilden vasthouden en maakte zich druk over alles en niets.

Na een haastig ontbijt en laatste bagageberedderingen stonden alle passagiers aan de railing. Zij naderden de kade. Just speurde onder de wachtenden naar de Drentsche kap van zijn moeder, meende die telkens te ontdekken. Maleen schoof achter hem weg, onwennig in haar nu wel heel vreemd lijkend complet.

„Ik zie Tine met haar man" riep Just en begon met zijn kepi te zwaaien, zette toen Josje op zijn schouders en werd blijkbaar vanaf de kade herkend.

Enkele minuten later keken broer en zuster elkander in de blij verraste gezichten.

De vroolijk-rumoerige hoofdstad lachte door wind- en regenvlagen naar een opklarenden lentehemel, die zich spiegelde in plassen en goten.

Helrood en geel en paars kleurden de eerste tulpen, in groote manden gevent, langs de straten.

Just liep voorop met zijn zwager, in geestdriftig betoog. Als een bezitter, die schatten vertoont, zoo keerde hij zich telkens om naar vrouw en zuster, die met tastend gevraag de eerste kennismaking begonnen.